Sosna czarna

Sosna czarna – CHARAKTERYSTYKA

Sosna czarna to okazałe drzewo iglaste o szerokim zasięgu naturalnego występowania. Wyróżnia się dwa podgatunki:

• Podgatunek wschodni (Pinus nigra subsp. nigra) – Austria, Bałkany, Grecja, Turcja, Cypr, Azja Mniejsza,

Wzrost i pokrój:

• Dorasta do 25–45 m wysokości i kilkunastu metrów szerokości,

• Początkowo rośnie szybko, tworząc szerokostożkowaty pokrój, później rozrasta się w szeroką, parasolowatą koronę,

• Kora starych drzew ciemna, gruba, głęboko spękana.

Igły i szyszki:

• Igły zebrane po 2 w pęczku, sztywne, ciemnozielone, długości 8–14 cm,

• Szyszki jasnobrązowe, długości 4–7 cm, dojrzewają i otwierają się dopiero w trzecim roku.

Sosna czarna – UPRAWA I WYMAGANIA

Stanowisko:

• Gatunek światłolubny, najlepiej rośnie w pełnym słońcu.

Gleba:

• Ma niewielkie wymagania glebowe,

• Najlepiej rośnie na glebach wapiennych lub obojętnych, zarówno suchych, piaszczystych, jak i gliniastych.

Odporność:

• W pełni mrozoodporna,

• Jedna z najbardziej odpornych sosen na zanieczyszczenia powietrza, idealna do miast i terenów przemysłowych.

Pielęgnacja:

• Gatunek łatwy w uprawie, niewymagający,

• Nie potrzebuje specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych.

Sosna czarna – ZASTOSOWANIE

• Drzewo parkowe i alejowe,

• Zadrzewienia miejskie i przydrożne,

• Nasadzenia w rejonach o dużym zanieczyszczeniu powietrza,

• Ogrody przydomowe i większe założenia ogrodowe jako soliter,

• Stabilizacja gleb suchych i piaszczystych.