sośnica japońska

Sośnica japońska

Sośnica japońska to zimozielone drzewo iglaste należące do rodziny sośnicowatych, występujące naturalnie wyłącznie w Japonii. W warunkach klimatycznych Polski dorasta zazwyczaj do około 8 m wysokości, stanowiąc wyjątkową i kolekcjonerską ozdobę ogrodu.

Młode egzemplarze mają regularny, stożkowaty pokrój, który z wiekiem staje się bardziej nieregularny. Największą osobliwością rośliny są jej igły – szerokie, płaskie i mięsiste, niespotykane u innych iglaków.

Sośnica japońska – charakterystyka

• Typ rośliny: zimozielone drzewo iglaste,
• Wysokość w Polsce: do ok. 8 m,
• Pokrój: początkowo stożkowaty, z wiekiem nieregularny,
• Igły: podwójne, mięsiste, płaskie i szerokie, do 10 cm długości, ułożone w charakterystyczne okółki,
• Barwa igieł: żywozielona; zimą mogą brązowieć i przemarzać,
• Owoce: zielone, jajowate; dojrzewają przez dwa lata, tworząc brązowe szyszki.

Sośnica japońska – uprawa i wymagania

Stanowisko

• ciepłe,
• słoneczne,
• osłonięte od wiatru.

Gleba

• żyzna i próchnicza,
• gliniasta,
• lekko wilgotna,
• o odczynie kwaśnym do obojętnego.

Wilgotność i pielęgnacja

• wymaga stałej wilgotności gleby i powietrza,
• wrażliwa na suszę,
• podlewać przez cały rok,
• latem zaleca się dodatkowe zraszanie igieł,
• Nawożenie: nawozy organiczne lub mineralne o spowolnionym działaniu.

Odporność

• wrażliwa na mróz,
• w chłodniejszych regionach wymaga okrywania na zimę,
• igły mogą zimą przemarzać i brązowieć.

Sośnica japońska – zastosowanie

• soliter w ogrodach przydomowych,
• ozdobne drzewo do ogrodów orientalnych i kolekcjonerskich,
• doskonale komponuje się z roślinami kwasolubnymi (np. azalie, różaneczniki, pierisy),
• polecana do większych ogrodów, parków i arboretów.